Blog ของ BeYourCyber
คำตอบนี้ คนที่จัดการเวลาได้ดีมากๆจะทราบกันอยู่แล้ว แต่ผมเป็นคนนึงที่ไม่เคยทราบจนมาทราบ แล้วฉายภาพตัวเองย้อนกลับไป ก็พบว่า เอ้อ มันเป็นอย่างนี้จริงๆด้วย
ทุกวันที่เราใช้ชีวิต เคยตั้งคำถามกับตัวเองมั้ยครับ ว่างานที่เรากำลังทำตอนนี้ หรือที่เรากำลังจะไปทำ มันคืองานที่ “ต้องทำ” หรือว่ามันเป็นงานที่ “อยากทำ” คำตอบของมันนี่แหล่ะ เปลี่ยนชีวิตเราได้เลย อ่านต่อ… “เพราะอะไรเราจึงไปไม่ถึงความสำเร็จ”
ไปเจอมาว่า มีคนญี่ปุ่น ที่เค้าเข้าใจเมืองไทย แล้วเค้าก็ถ่ายทอดภาพออกมาเป็นภาพ ได้อย่างเห็นภาพมากๆ ชนิดที่ว่าคนไทยต้องนั่งดูแบบจุกๆไปเลย เพราะว่าแต่ละภาพ สื่อได้ชัดเจนมาก ไม่ว่าจะเป็นเรื่อง จรรยาบรรณ หรือ การทำงานของตำรวจ สภาพบ้านเมือง ท้องถนน สังคม เศรษฐกิจ เรียกว่า มาครบจริงๆ อ่านต่อ… “สะท้อนด้านมืดสังคมไทย จากคนญี่ปุ่น”
(เนื้อหานี้ดองเอาไว้ครับ แต่คิดว่า อยากให้ได้เห็นอีกมุมมองหนึ่ง เลยปัดฝุ่นเอามา publish ดีกว่า) เนื่องจาก แฟนผมมาส่งผมหาหมอ จากนั้นเธอต้องไปงานที่ K-Village ต่อ ซึ่งผมก็ต้องติดสอยห้อยตามไปด้วย เนื่องจากผมเดินเหินไม่สะดวก จากอุบัติเหตุที่ผ่านมา แต่ผมก็ให้เธอมาทิ้งไว้ที่ร้านกาแฟ เพื่อให้ผมนั่งทำงานฆ่าเวลาไป โดยมี notebook หนึ่งเครื่องเป็นเครื่องมือ ทีแรก ก็ไม่คิดว่าจะ work หรอก แต่ก็คิดอีกมุมว่า เอาน่า ไม่เคยลองก็ลองดูจะได้รู้ว่าบรรยากาศเป็นอย่างไร จะได้งานมากน้อยแค่ไหน
ท้าวความก่อน ผมเป็นคนที่ไม่ค่อยชอบความวุ่นวาย และเวลาที่ทำงาน ผมก็จะต้องใช้สมาธิ ชอบอยู่ที่เงียบๆทำงาน หรือเปิดเพลงฟังคนเดียว แต่คราวนี้ก็จะเป็นครั้งแรกที่ผมต้องมานั่งทำงานที่ร้านกาแฟ ซึ่งที่ผ่านมา ไม่เคยคิดจะมานั่งทำงานที่ร้านกาแฟเลย เพราะคิดว่าที่อื่นเงียบๆ สำหรับทำงานมีตั้งเยอะแยะ ทำไมต้องมานั่งทำงานร้านกาแฟ แล้วมันจะได้งานมั้ย อ่านต่อ… “เมื่อต้องมานั่งทำงานในร้านกาแฟ (ทำงานนอกสถานที่)”
เมื่อผมประสบอุบัติเหตุ จักรยานยนต์ที่ขับขี่ ถูกรถเก๋งชนทำให้จักรยานยนต์ล้มแล้วทับขา สรุปก็คือ ข้อเท้าด้านในซ้นขยับไม่ได้บวม นอกนั้นก็ถลอกนิดหน่อยไม่เป็นอะไรมาก ที่มากที่สุดคือเดินหรือลงน้ำหนักที่ขาซ้ายไม่ได้นี่แหล่ะ (เนื้อหานี้ เก็บไว้นานแล้ว ไม่ใช่พึ่งเกิดเหตุนะครับ แต่เอามานำเสนอ เพราะเป็นประสบการณ์ที่ไม่ได้เกิดกันบ่อยนัก โดยเขียนในช่วงที่เกิดเลยครับ) อ่านต่อ… “เมื่อวันที่ฉันป่วย (ประสบอุบัติเหตุ)”
ช่วงปีนี้ผมหันกลับมาให้เวลาที่บ้านมากขึ้น อย่างที่เมื่อก่อนไม่คิดจะทำ ยังไม่แน่ใจในสาเหตุ แต่อาจจะเป็นเพราะว่าเมื่อปีที่ผ่านมาบ้านผมเกิดเหตุการณ์ใหญ่ขึ้นบางอย่าง ทำให้คนในบ้าน ได้คุยกันมากขึ้น
ปีนี้ก็เลยได้มีโอกาสพาที่บ้านเที่ยว ครั้งที่แล้ว ปีใหม่ พี่ผมเป็นคนจัด trip พาเที่ยวเขาค้อครับ สวย เย็น สนุกกันไป มาคราวนี้ ถึงคราวผม รับหน้าที่จัดบ้าง โดยแม่ผมก็แค่เปรยมาว่าอยากไปพัทยา
จัดให้!! กลายเป็น trip ท่องเที่ยวสำหรับครอบครัว ที่พัทยา อ่านต่อ… “ที่ท่องเที่ยวสำหรับครอบครัว (พัทยา)”
วันนี้ไปร่วมงาน agile thailand 2016 ถือว่าโชคดี เพราะว่าได้บัตรมาในรอบสุดท้าย ที่เป็นตั๋วหลุด 66 ใบ เพราะเห็นว่าเค้าเปิดมาเต็มแล้วเต็มอีกตั้งไม่รู้กี่รอบต่อกี่รอบ เอาจริงๆ ก็คือ บังเอิญโคจรมาเจอมากกว่า เพราะไม่เคยรู้เลยว่ามีกิจกรรมนี้ด้วย จนพี่ที่ office เอามา post ในคืนวันตั๋วหลุดนั่นแหล่ะ กด ปุ้บ จองปั้บเลย ด้วยความที่ส่วนตัวอยากรู้มานานแล้ว agile มันคืออะไรแน่ อ่านในเน็ตก็ งงๆ คนที่ office ส่วนใหญ่ก็ไม่รู้เรื่อง เจองานแบบนี้ ลุยเลยสักตั้งแล้วกัน จริงๆ ก็ถือว่าเป็นการออกจาก comfort zone ด้วยเหมือนกันเพราะว่าปกติ ไม่ค่อยอยากออกจากบ้านวันหยุดสักเท่าไร แต่ก็ตัดใจ ลองไปดูสักตั้ง แต่ทีแรก งง ว่าสัมมนาอะไรจะเช้าเวอร์ขนาดนั้น เพราะว่าเริ่มตั้งแต่ 08.30 เลย เลิกเอานู่น 18.00 แน่ะ
เป็นแบบ open space หรือถ้าเคยไปงาน bar camp มาก่อน ก็แบบนั้นแหล่ะ เช้าๆ ก็จะมีคนพูดเอาหัวข้อมาแปะไว้ แล้วบอกเวลา กับห้อง เราก็เลือกหัวข้อที่สนใจ แล้วเข้าไปฟัง แน่นอนว่า มันจะมีหลายหัวข้อที่เราอยากฟัง ดันพูดในเวลาเดียวกัน ก็ต้องเลือกแล้วล่ะ ส่วนขนาดของห้อง ก็มีตั้งแต่ไม่ใหญ่ จนถึงหลักร้อยคนเลยทีเดียว อ่านต่อ… “ถ่ายทอดประสบการณ์ งาน Agile Thailand 2016”
สวัสดีอีกครั้งกับการเริ่มต้นเขียน Blog อย่างเป็นทางการของผมอีกครั้ง หลังจากที่ห่างหายไปนานเป็นปีเลยก็ว่าได้ แต่เดิม เขียนอยู่ที่ MeeWebFree.com แต่ว่าด้วยวันเวลาที่เปลี่ยนไป จาก Programmer ที่ทำงานหลังบ้านคนนึง ก็เติบโตมาเป็น Manager และปัจจุบันก็เป็น GM ของบริษัท Central Online ส่งผลให้ผมไม่ได้ดิ่งลึกในส่วน Coding อีกต่อไป ก็เลยไม่รู้จะเขียนอะไรในด้าน Technical อีก (แต่ว่าไม่ได้ทิ้งนะ แต่สู้เด็กๆ ที่สดๆ เจาะลึกกว่าไม่ได้ ดังนั้นเรียนจากเด็กๆเอาดีกว่า)
อีกประเด็นก็คือ การผันตัวเองเข้ามาสู่วงการ eCommerce อย่างเต็มตัว นับตั้งแต่ที่ได้เริ่มต้นงานกับ Tarad.com แล้วไปต่อที่ Lazada.co.th (รุ่นก่อตั้ง ตั้งแต่ยังทำงานที่ย่าน นานา ก่อนพื้นจะปูพรมซะอีก) รวมถึงไปร่วมสร้าง Cdiscount.co.th ตั้งแต่ ยังไม่มีอะไรเลย (ไม่มีเลยจริงๆ คือเรียกว่าไปเริ่มตั้งแต่ยังไม่ได้มีโค้ดบรรทัดแรกเลยด้วยซ้ำ) ยาวมาจนตอนนี้ ที่ทำงานเป็น GM กำลังพัฒนา platform ขายสินค้าให้กับเครือ central ทั้งเครือ (ลามไปยันเวียดนามด้วยนั่น)
ทั้งหมดนี้ ผมเลยคิดว่า อาจจะต้องวางมือจาก MeeWebFree.com แล้วถอยออกมาตั้งหลักใหม่ เพราะว่า เมื่อวันเวลาที่เปลี่ยนไป ผมเองก็เปลี่ยนมุมมอง และ มองมุมใหม่ของโลกเราเพิ่มขึ้น ทำให้เห็นอะไรมากกว่าเดิมอีกเยอะ เดิมทีเคยคิดว่าเลิกเขียนบทความ ไปเลยดีกว่า แต่… ช่วงเวลาชีวิตหลายช่วงเวลาของผมนั้นคิดว่า เอาด้านที่ดี มีประโยชน์กับคนอื่นมาถ่ายทอดต่อออกไป จะดีไม่น้อย เพราะว่าผมเป็นคนที่หาข้อมูลความรู้ผ่านทาง internet อยู่แล้ว อะไรที่เรารู้แล้วเราแบ่งปันได้ ย่อมดีกว่าเก็บเอาไว้แล้วให้ตายไปกับตัวเรา รวมทั้ง ความรู้บางอย่าง เราอาจจะไม่ถูกต้องก็ได้ ก็จะได้แลกเปลี่ยนกัน โดยระหว่างที่วางมือจาก MeeWebFree.com นั้น ก็หันมาเขียนผ่านทาง facebook page แทน https://www.facebook.com/meewebfree.world/ แต่ก็ยังรู้สึกว่า มันไม่ใช่ของเรา ขยับมาเขียนบนเว็บตัวเองดีกว่า เราสามารถสร้างประสบการณ์การอ่านที่เราคิดว่าจะดีให้กับผู้ใช้เองได้
ตัดสินใจ เริ่มตั้งเว็บใหม่ ชื่อใหม่ เขียนใหม่ เริ่มจาก 0 อีกครั้ง DNA ความเป็นผู้สร้างมันพลุ่งพล่าน จริงๆ กว่าจะขยับเริ่มเขียนได้ ก็เลื่อนแล้วเลื่อนอีก เลื่อนไปครึ่งปีเห็นจะได้ ท้ายที่สุด ไม่ได้ละ เราต้องเริ่มมันนี่แหล่ะ ทำไปเรื่อยๆ บ่อยๆ จะได้ชินเหมือนอย่างเมื่อก่อนที่ทำตลอด
ผมสัญญาว่า จะนำเสนอสิ่งที่เป็นประโยชน์ต่อคนอ่านเรื่อยๆ ไม่ว่าจะเป็นเรื่อง การพัฒนาตนเอง (ร่างการ ชีวิต ส่วนตัว ครอบครัว ฯลฯ) การพัฒนาเรื่องงาน การนำเสนอแนวความคิดในมุมมองบวก (ต้องบอกว่า จากคนที่เคยเป็นคนที่คิดลบมาด้วย ทำให้มองเห็น และเข้าใจคนที่ เป็นคนคิดลบ และ บวกทั้งสองทางเลย) รวมทั้ง ด้าน eCommerce ที่เป็นสายงานหลักๆ ของผมในตอนนี้ด้วย (จริงๆเรื่อง eCommerce เนี่ย อีกยาวเลยทีเดียว)